ZOR GÜNLER

IMG_8098

“Hayatın gerçek sorunları hiç aklınızdan geçmeyen şeyler olacaktır” yazmışım defterimin bir kenarına. Bir filmden mi yoksa bir kitaptan mı alıntıladım hatırlayamıyorum ama şu anda yaşadıklarımın kısa bir özeti olduğunu söyleyebilirim. Çok ilginçtir ki, sosyal medyada beğendiğim bir paylaşım ya da defterimin bir kenarına düştüğüm notu çok geçmeden yaşarken buluyorum kendimi. Bu durum nasıl açıklanır?, kalbe ilham mı oluyor yoksa bir çeşit şom ağızlılık mı bilemedim.  3 ay önce bana bunları yaşayacaksın denseydi hadi canım der, geçiştirirdim. Aslında bugün bunlardan bahsetmek için yazmıyorum. Bu mesaj geç kalmış bir teşekkür mesajıdır. Sıcacık yataklarını bırakıp, sabahın nurunda;  Düzce’den, İzmit’ten, Silivri’den ve her saatinde trafik çilesi dinmeyen İstanbul’un farklı noktalarından yola çıkıp, benden önce hastanede olan, beni kapıda çiçeklerle karşılayan, sürecin ilk aşamasından beri elimi hiç bırakmayan canım dostlarım için yazıyorum…

Hasta bakıcı ve hemşirelerin dediğine göre; ameliyathanenin önünde daha önce böyle bir kalabalık hiç görülmemiş. 6.5 saat boyunca 15 en sevdiğim insan, bir an ameliyathane kapısından ayrılmamışlar. (Ki Büşra hayır daha kalabalıktık iddiasında bulunuyor.) Doktorumun bilgi vermek için ameliyathaneden her çıkışında merakla kapıya doluşmuşlar. Kahvaltı yapmak için bile dışarı çıkmamışlar. Ben içeride kendimde değilken bile beni yalnız bırakmamışlar. Çok seviyorum sizi.

Ameliyat sonrasında da hastane odam dolmuş, taşmış. Dolmuş taşmış diyorum çünkü çoğunu hatırlayamıyorum. Duyar duymaz yola koyulanlar olmuş… Gelmişler, elimi tutmuşlar. Bir sürü şey konuşmuşuz ama yok hafızamda. Narkozun etkisiyle fazla saçmalamamış olmayı umuyorum. Sadece rüya ile gerçek arası belli belirsiz bir kaç görüntü var aklımda. Büşra ile Kübra’nın “bir sürü çiçek geldi Şeno” deyişlerini hatırlıyorum mesela.  Bir de gelen çiçeklerin kartlarının karıştığını.😚 Sonraki 5 günde de durum hiç değişmedi. Gelen çiçekleri bildirmek için danışmanın odamıza açtığı telefonların ardı arkası kesilmedi. Hastaneyi çiçek bahçesine çeviren; Sevgili Kübra, Büşra, Emre, Seda, Nursel, Nurdan, Sercan, Pınar, Ayşe, Burak, Mehmet, Ercüment ve Gülses’e, organik gıdalardan kitaplara kadar her bir ayrıntısı ince düşünülmüş hediye paketleri için Feyza ve Ferhan’a çok teşekkür ederim. Vallahi ben hayatımda hiç böyle şımartılmadım. Hastanede kalış süremiz beklenenden uzun sürdüğünden; gelen çiçekleri taze halleriyle fotoğraflayamamış ve ne yazık ki şimdiye kadar bir teşekkür için dönememiştim. Ohh üstümden büyük bir yük kalktı. Bu süreçte telefon ve mesajlarıyla yanımda ve dualarında olduğumu hissettiren tüm dostlarıma teşekkür ederim. İtiraf etmeliyim ki en çok “ee hadi ayaklan artık, daha parti vereceğiz!” mesajlarından hoşlanıyorum. Biliyorum beni ziyaret etmek istiyorsunuz ama çok ağrım var benim. Şimdi değil.

ZOR GÜNLER” için 4 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s