TEŞEKKÜRLER

884354_10202634090716186_1201162770_o
Chinese Tea Garden, Texas, USA

En son yayınladığım blog yazımdan alınanlar olmuş. Bununla ilgili öyle çok telefon ve watsapp mesajı aldım ki. Bir tarafta alkış tutanlar, bir tarafta kırıldıklarını ifade edenler… Bu mesajlar telefonumun mesaj kutusu yerine blog yazımın altında dile getirilseydi kesin wordpress.com etkileşime bakarak sayfamı google aramalarında daha üst sıralara çıkarırdı. O derece yani.

Bilir misiniz asansöre ayna niye konulur? Saçını başını düzelt diye biliyorsan, yanılıyorsun. O ayna, sen aynada kendini gör, kabinin geldiğini anla ve kendini boşluğa bırakma diye. Bu ayrıntıyı öğrenmek bende; bazı anların, bazı kitapların, bazı cümlelerin, bazı olayların ve bazı dostların sen kendini gör, kendini bul diye ayna görevi yaptığı çağrışımını yaptı. Bak ben de bu yazımla sana bir ayna tuttum. Sen o aynada kendini gördün, kendinle yüzleştin.  Ne seni işaret ettim, ne de adres gösterdim. O yüzden kırıldığın kişi ben değilim, kabul et. Sen kendine kızdın. İnsanın aynadaki yansımasıyla barışık olması ne güzel şey. Blog yazımdan dolayı bana teşekkür edenler, kendileriyle gurur duyabilirler. Sonuçta herkes kendini biliyor. Ben bir şey yapmadım.

Boğuluyorum hissini çokça hissettiğim günlerden geçiyorum. Rutin hayatın içinde karşılaştığım o saçma salak şeylerden biri değil ne yazık ki. Gelgitli ruh halim, her olaydan etkilenip bir iniş, bir yükseliş gösteren borsa hissesi gibi tutarsız, endişe verici. Sonunu kestiremediğim bu yolda, karşıma çıkacaklardan korkuyorum. Kendimi yalnız ve çaresiz hissettiğim bir anda gelen bir telefonla, belki de ilk defa bardağın dolu tarafına odaklanabildim. Telefondaki ses, senin psikolojine iyi gelecekse diyordu… Dur baştan anlatayım.

Bir gece önce Üsküdar Çocuk Üniversitesine mesaj çekmiş, bir süre kulüp toplantılarına katılamayacağımı belirtmiştim. Ertesi gün hemen aradılar. “Eğer senin psikolojine iyi gelecekse canlı bağlantı yapalım, sen evden katıl. Kulüp faaliyetlerini bırakma” dediler. Tabii ki ben mutluluk gözyaşlarımı telefonu kapattıktan sonra akıtacaktım ama dönüp baktığımda eşim çoktan ağlamaya başlamıştı.  Yapmaya çalıştıkları şey ne kadar değerli bir bilseler, buradan onlara bir teşekkür etmiş olayım. Değerli yöneticileri ve sevgili öğretmenlerine. Sizin gibi güzel insanları tanımış olmak için ne yapmış olabilirim?

En başından beri işini gücünü bırakıp beni mutlu etmeye odaklanan herkes; tüm ailem, lati lokumlarım, kuzenlerim, telefonlarıyla bana umut dolu mesajlar veren, öğrenir öğrenmez kapımda biten, bana değerli olduğumu hissettiren arkadaşlarım iyi ki varsınız ve iyi ki tanıdım sizi. İnsan bazı şeyleri sadece başına gelince anlıyor. Birlikte ağlamak, birlikte gülmekten çok daha kıymetliymiş.  Özellikle kayınvalidemin telefonda söylediklerinden sonra anladım ki, sarılmak sadece fiziksel bir eylem değil. İnsan cümleleriyle de kucaklayabiliyor.

TEŞEKKÜRLER” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s